Kenmerkend voor Karel Osstyn is zijn jeugd aan zee op het scherp van de naoorlogse jaren vijftig en de ‘grote sprong voorwaarts’ van de late jaren zestig, waarbij studentenjobs, popcultuur en het zoeken naar identiteit een grote rol spelen. Het gevoel dat overheerst bij Osstyn is dat hij tot een tussengeneratie behoort, die zich door de jaren zeventig worstelt om uiteindelijk te stranden in het yuppietijdperk en het neoliberale fin de siècle. Dit gevoel vindt zijn beslag in de autobiografi sch getinte verhalen van Geestelijk Doolhof, (nog in voorbereiding), en Servaas Denkmal, de roman van de afrekening (eveneens in bewerking).

Osstyn werkt momenteel aan een roman over een kunstverzamelaar. Een liefdesgeschiedenis over een oudere man en een jongere vrouw staat eveneens gepland.