In Het leven zelf ontvouwt Annie van den Oever een prikkelend nieuw inzicht in Louis Paul Boon als romanvernieuwer. Zij gaat van start met de vraag waarom er zo'n ongerijmde tegenstelling bestaat tussen de grootheid van de romanschrijver Louis Paul Boon, wiens magistrale romans internationaal worden geroemd, en de merkwaardige, reducerende, biografische interpretaties waarop hij in zijn eigen taalgebied met enige regelmaat is getrakteerd. De auteur zoekt het antwoord in Boons verkeerd begrepen zogenaamde primitieve ‘Vlaams’ en zij analyseert wat zij zijn geraffineerde pseudo-primitieve stijl noemt in het licht van de groteske traditie (Kafka, Van Ostaijen, Gogol) en de radicaal sceptische traditie van Nietzsche. Tegelijk formuleert zij een frisse nieuwe visie op de figuur ‘Boontje’, in wie velen de gestalte van de kleine schrijver zelf hebben willen zien. Ten slotte schetst zij de sublieme en enigmatische relatie van dit quasi-komische figuurtje tot zijn grote schepper, Boon. De uitkomst van dit alles is een nieuw inzicht in Boons grote romans over de Kapellekensbaan, in zijn cursiefjes, de Boontjes, en in Boons grote historische romans over Vlaanderen. Wie Boon waardeert, mag dit opstel niet ongelezen laten.

Het leven zelf zal gelijktijdig met het Nederlandse boek onder de titel Life itself worden uitgebracht in de Engelstalige wereld, en wel in de fameuze Scholarly Series van Dalkey Archive Press. Deze serie en uitgever ontlenen hun faam aan hun aandacht voor de Amerikaanse en Europese romanvernieuwing. Life itself is het eerste opstel van een levende buitenlandse auteur dat wordt opgenomen in de serie.

Verschijnt 10 oktober 2007

Dank zij de erven Boon konden wij zelfs een LP opdiepen waar Boontje een tiental van zijn Boontjes voorleest. Wij kozen er twee: